Αρχείο έτους 2016

Πειραιάς, 10/3 /2016

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι
  Οι πρωτοφανείς προσφυγικές ροές, που καλείται να διαχειριστεί η χώρα μας, αποτελούν ένα τεράστιο ανθρωπιστικό ζήτημα, με το οποίο δοκιμάζονται οι αξίες του ελληνικού και του ευρωπαϊκού πολιτισμού, που είχε και έχει στον επίκεντρο τον Άνθρωπο. Γι’ αυτό τον λόγο, πρέπει όλοι να είμαστε παρόντες σε αυτή τη προσπάθεια, που βρίσκεται σε εξέλιξη.
  Δεν θέλουμε να καλύψουμε ευθύνες, παραλείψεις και καθυστερήσεις άλλων φορέων, κυβέρνησης, αυτοδιοίκησης κ.λπ ούτε επιδιώκουμε να αναλάβουμε ρόλους που δεν μας αναλογούν.
  Όμως, οφείλουμε να σταθούμε, με τις μικρές μας δυνάμεις, στο πλευρό αυτών των ανθρώπων, των οικογενειών, που ξεσπιτώνονται για να γλυτώσουν από πολέμους και στον ατελείωτο δρόμο τους περνάνε και από την Ελλάδα.

(περισσότερα…)

Πειραιάς, 8/3 /2016

8η ΜΑΡΤΗ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

  Κάθε χρόνο τιμάμε την 8η του Μάρτη, ως ημέρα μνήμης των αγώνων του γυναικείου κινήματος, ως μέρος του εργατικού κινήματος σε ολόκληρο τον κόσμο αλλά και στην Ελλάδα ως ημέρα αποτίμησης των κατακτήσεων των γυναικών και ως αφετηρία νέων διεκδικήσεων για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και τη βελτίωση της θέσης της γυναίκας και γενικά του εργαζόμενου.
  Ο ίδιος ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας (International Women’s Day) δεν ήταν μια εκδήλωση προσφοράς… λουλουδιών όπως επιδιώκουν πολλοί και πολλές να τη μετατρέψουν τα τελευταία χρόνια. Ήταν η αγωνιστική ανάμνηση μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας.
  Είναι γεγονός ότι δεν γνωρίζουμε πολλά για τους αγώνες των γυναικών. Όμως, οι εργάτριες, οι εργαζόμενες έχουν δώσει πολύ σκληρούς αγώνες, σε δύσκολες εποχές και όπως πληροφορούμαστε από μια είδηση, που δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα της εποχής, μαθαίνουμε για τη μεγάλη απεργία, που έγινε το 1892, των εργατριών στο εργοστάσιο υφαντουργίας των αδελφών Ρετσίνα, στον Πειραιά.
  Εδώ θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το 1892 ήταν μια χρονιά πολύ δύσκολη. Η Ελλάδα βρισκόταν στα πρόθυρα της πτώχευσης αντιμετωπίζοντας τεράστια και άλυτα οικονομικά προβλήματα. Οι κινήσεις της κυβέρνησης ήταν σπασμωδικές και οι βιομήχανοι ήθελαν να στηρίξουν την υπάρχουσα βιομηχανία χωρίς να πειραχθούν τα δικά τους κέρδη. Αυτό είχε σαν συνέπεια να μειώνουν τα ήδη πενιχρά μεροκάματα και να επιβάλουν τους όρους τους στους εργάτες και τις εργάτριες χωρίς να τους ελέγχει κανείς. Καθώς η εργατική νομοθεσία ήταν ανύπαρκτη, οι συμβάσεις εργασίας ήταν ατομικές και εξαρτιόνταν από την προσφορά και τη ζήτηση. Οι εργαζόμενοι δεν είχαν καμία προστασία. Βρίσκονταν στο έλεος και στην εκμετάλλευση των εργοδοτών.
  Σε αυτή την δύσκολη συγκυρία οι Ελληνίδες έδωσαν το παρόν στους εργατικούς αγώνες. Όπως έκαναν και τα επόμενα χρόνια σε πολέμους, στην Εθνική Αντίσταση, στην ανάπτυξη του φεμινιστικού κινήματος και τώρα στην ανατροπή των πολιτικών, οι οποίες στο όνομα της «κοινωνικής ισότητας» κατάργησαν θετικές ρυθμίσεις υπέρ των εργαζόμενων γυναικών που ανταποκρίνονταν στις ιδιαίτερες ανάγκες τους λόγω της μητρότητας.
  Αύξησαν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67 χρόνια για άνδρες και γυναίκες, κατήργησαν την 5ετή διαφορά, στην κατεύθυνση της “ενεργού γήρανσης”, της παράτασης του εργάσιμου βίου.
  Στο όνομα της «ισονομίας» γενικεύουν την εργασιακή ζούγκλα σε όλο το εργατικό δυναμικό, σε άνδρες και γυναίκες, με τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, τη μερική απασχόληση, που εφαρμόστηκε πρώτα στις εργαζόμενες γυναίκες και σήμερα, με το πρόσχημα της συμμετοχής και των ανδρών στην οικογενειακή φροντίδα χτυπούν τα συλλογικά κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα και των δύο φύλων. Είναι ξεκάθαρο ότι στην πραγματικότητα η βελτίωση της θέσης της γυναίκας περνάει μέσα από την ανατροπή αυτών βάρβαρων πολιτικών, την διαμόρφωση σταθερών θέσεων εργασίας, με συγκροτημένα δικαιώματα, για όλους, άνδρες και γυναίκες.
  Για αυτό, θα πρέπει η φετινή Ημέρα της Γυναίκας να αποτελέσει εφαλτήριο νέων αγώνων ενάντια σε αυτές τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που διαλύουν εργασιακές σχέσεις, ισοπεδώνουν ζωές, δημιουργούν μια κοινωνία χωρίς αύριο.
  Όλοι μαζί μπορούμε να νικήσουμε και να κατακτήσουμε Ίσες Ευκαιρίες- Δουλειά- Αξιοπρέπεια.

Για τη Διοίκηση
Ο Πρόεδρος                 Ο Γεν. Γραμματέας
Ε. Ρενιέρης                Π. Κοντογιάννης