Αρχείο μηνός Μάρτιος 2022

Μακριά ή κοντά.
Στη γη ή στον ουρανό.
Ό,τι αγαπάς βρίσκεται μέσα σου

η Ποδοσφαιρική Ομάδα των Εργαζομένων στην ΣΤΑ.ΣΥ διοργανώνει φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα στη μνήμη του εκλιπόντα συναδέλφου μας ΠΕΤΡΟΥ ΓΙΑΜΑΛΗ.

Αντίπαλος, οι Βετεράνοι Ποδοσφαιριστές του Ιωνικού Νίκαιας, που υπήρξαν συμμαθητές, συναθλητές και φίλοι του εκλιπόντα. 

Ο αγώνας θα διεξαχθεί στο Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας ¨Παντελής Νικολαΐδης¨ στις 14.03.2022 και ώρα: 7.15μμ

Κατόπιν αιτήματος της οικογένειας, τα χρήματα που θα μαζευτούν θα διατεθούν στο Πρότυπο Εθνικό Νηπιοτροφείο Καλλιθέας. Σε επικοινωνία της ποδοσφαιρικής ομάδος με τους εκπροσώπους του Νηπιοτροφείου συμφωνήθηκε η μεταφορά κιβωτίου όπου θα μπαίνουν τα χρήματα παρουσία εκπροσώπων. Στο τέλος θα γίνει καταμέτρηση και θα μας δοθεί απόδειξη.

Παρακαλούμε για τη στήριξή σας σε οικονομικό επίπεδο αλλά και για την δια ζώσεις παρουσία σας.

Με εκτίμηση

το διοικητικό συμβούλιο

οι προπονητές

και οι ποδοσφαιριστές της Ομάδας Εργαζομένων στη ΣΤΑ.ΣΥ ΜΟΝ ΑΕ

ΣΩΜΑΤEΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΑ.ΣΥ.
ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΣΤΑΘΜΑΡΧΩΝ – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ 1η Γραμμή
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΗΛΕΚΤΡΟΔΗΓΩΝ ΚΑΙ ΛΟΙΠΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΙΝΗΣΗΣ ΣΤΗ ΣΤΑ.ΣΥ. (ΣΗΕΚ)

Αθήνα, 8-3-2022

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ!!!

»…Η ∆ιοίκηση της εταιρείας δε χρειάζεται παραινέσεις για να προβεί στην έμπρακτη ανταπόδοση των εργαζομένων μας…«
Μόνο εμπαιγμό μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος τις ενέργειες της ∆ιοίκησης, η οποία κάνει εδώ και καιρό ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό για να τελειοποιήσει τις «υποσχέσεις γραμμένες στο χιόνι» που λέει και ο λαός.
Συγκεκριμένα, η ∆ιοίκηση ενός τεράστιου οργανισμού της χώρας, απεργάστηκε ένα ακατανόητο σχέδιο και μια αίολη διαδικασία διαχωρισμού των εργαζόμενων και των παρεχόμενων υπηρεσιών τους, οι οποίες έλαβαν χώρα κάτω από συνθήκες που γονάτισαν και ακινητοποίησαν όλη την Αττική. Και σαν να μην μας έφταναν οι επικών διαστάσεων παλινωδίες διοικητικής αστοχίας και ανικανότητας – κρατικές και σε επίπεδο οργανισμών, στη ΣΤΑ.ΣΥ. επιπλέον εφαρμόστηκε, «με πρωτοφανή επιτυχία», μηχανισμός σκέψης και διαλογής του προσωπικού. Προϊόν της τεράστιας αυτής σύλληψης ήταν να τεθεί ένα κατώφλι ελάχιστης δεδομένης προσφοράς των εργαζόμενων προς την εταιρεία και την κοινωνική υποχρέωση που έχουν απέναντι στους κατοίκους του λεκανοπεδίου.
Έτσι λοιπόν εφαρμόστηκε η οριζόντια λογική που διακατέχει τεχνοκρατικές πρακτικές επηρμένων golden boys, που υπαγόρευσε την απονομή των «αριστείων του χιονιά» μόνο σε εργαζόμενους που εργάσθηκαν από 12ωρο και πάνω, αποκλείοντας έτσι με έντεχνο τρόπο τη μεγάλη μερίδα των ανθρώπων που προσπάθησαν, με κάθε τρόπο και κόστος, να αφήσουν παιδιά σε ηλικιωμένους γονείς ή σε γείτονες για να προσέλθουν στο πόστο τους να αλλάξουν τον συνάδελφο ή να αναλάβουν υπηρεσία, έτσι ώστε να λειτουργήσει η ΣΤΑ.ΣΥ. και να κομπάζει δεξιά αριστερά για το επίτευγμά της.
Θα είχε πραγματικά ενδιαφέρον ιδίως για τους εργαζόμενους συναδέλφους να μάθουν ποιοί ήταν οι φωστήρες αυτής της «καινοφανούς εμπνεύσεως». Ήταν άνωθεν εντολή ή εισήγηση υπηρεσιακών; Σε κάθε περίπτωση απευχόμαστε το τελευταίο διότι εκτός από απαράδεκτο θα ήταν και άκρως αντισυναδελφικό.

Και ως ελάχιστη ένδειξη ντροπής από μέρους τους, θα είναι – τουλάχιστον – να πάψουν να ευαγγελίζονται τη λέξη συνάδελφος.
Εν κατακλείδι, η ∆ιοίκηση παράφρασε την ρήση του Kennedy «Μη ρωτάς τί μπορεί να κάνει η χώρα σου για εσένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου» και στη θέση της χώρας έβαλαν την ΣΤΑ.ΣΥ.
Οπότε, να μην νιώθει αχάριστος και απογοητευμένος ο εργαζόμενος. ∆εν του χρωστάνε αλλά χρωστάει. Και μάλιστα πολλά απ’ ό,τι μαθαίνουμε, οπότε καλό θα είναι να κάθεται φρόνιμα…
Καμία διάθεση λοιπόν για ιαχές και αλαλαγμούς από πλευράς μας. Εξάλλου δεν έχει και καμιά αξία, το σάλιο μας χάνουμε.
Απλά περιμένουμε τον επόμενο χιονιά ή κάτι ανάλογο για να παραφράσουμε κι εμείς ως εργαζόμενοι με τη σειρά μας, το μότο της Αττικής Οδού για να δούμε πώς θα μπορέσει η εταιρεία να σταθεί, όταν έχει αποδομήσει και διχάσει τους εργαζόμενους με τον χειρότερο τρόπο. Ίσως τελικά πρέπει να φταίει η χιονόπτωση πού ήρθε το μεσημέρι αντί για το βράδυ, ίσως απλά η ΣΤΑ.ΣΥ. να μη θέλει να ξεφύγει από το σύνδρομο «κατώτερη των περιστάσεων»
Πάμε λοιπόν από τούδε και στο εξής, να ξεσκονίσουμε και να φρεσκάρουμε διαδικασίες, πρωτόκολλα,
εργατικές διατάξεις, να σταματήσουμε τις πατέντες αντί ανταλλακτικών, να λειτουργήσουμε λίγο υπό το καθεστώς της νομιμότητας βρε αδερφέ…
Είναι της μόδας άλλωστε τώρα τελευταία η νομιμότητα και εμφανίζεται όλως περιέργως όταν πρέπει να τελειώνουμε με τα της ΕΣΣΕ…

Τα ∆.Σ.

Παρασκευή  4/3/2022

8^η Μ Α Ρ Τ Η

Π Α Γ Κ Ο Σ Μ Ι Α    Η Μ Ε Ρ Α

ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

H 8η του Μάρτη δεν είναι γιορτή. Είναι μέρα μνήμης και συνέχισης των αγώνων των γυναικών για ισότητα στην κοινωνία, ίσες ευκαιρίες στη δουλειά, για έξοδο από την εκμετάλλευση και την καταπίεση.

Πρώτες μπήκαν στους αγώνες, διεκδικώντας βελτίωση των απάνθρωπων συνθηκών εργασίας, εργάτριες στην κλωστοϋφαντουργία. Στις 8 του Μάρτη του 1857 ήταν εργάτριες στη Νέα Υόρκη και το Νοέμβρη του 1882 εργάτριες στον Πειραιά.

Από τότε οι γυναίκες δυνάμωσαν τον αγώνα τους, διεκδικώντας αρχικά το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, ίσες ευκαιρίες στη μόρφωση και στη συνέχεια και για πολλά χρόνια ισότητα με τους άνδρες στην κοινωνία και στην εργασία!

Αυτές τις πρωτοπόρες γυναίκες τιμάμε και θυμόμαστε στις 8 του Μάρτη, μια ημερομηνία, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με την ιστορία και τους αγώνες του γυναικείου και του εργατικού κινήματος.

Δυστυχώς και σήμερα τα αιτήματα για ισότητα και ίσες ευκαιρίες των γυναικών στην εργασία παραμένουν επίκαιρα.

Η καταπίεση που υφίστανται εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο, με παραβίαση βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων, η στέρηση της εκπαίδευσης, ο εξαναγκασμός σε σκληρή -χαμηλότερα ή καθόλου αμειβόμενη- εργασία, η έλλειψη φροντίδας για τη μητρότητα και την υγεία, η βία, η σωματεμπορία, οι βιασμοί ακόμα και η αφαίρεση της ζωής, η ενδοοικογενειακή βία, αποδεικνύουν ότι οι γυναίκες παραμένουν ο αδύναμος κρίκος των σύγχρονων κοινωνιών και οι πιο υπερεκμεταλλευόμενες.

Και αποτελεί κοινό καθήκον, ανδρών και γυναικών, να ανατρέψουν τις αιτίες αυτής της κατάστασης, να αλλάξει το παραγωγικό μοντέλο που εστιάζει στα κέρδη των λίγων από την εκμετάλλευση των πολλών, να σταματήσουν οι κυβερνήσεις να εφαρμόζουν νεοφιλελεύθερες πολιτικές, βάζοντας τα δικαιώματα και τις ζωές των ανθρώπων σε δεύτερη μοίρα.

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι

Το ξεσπίτωμα των οικογενειών από τις χώρες που μαστίζονται από πολεμικές συρράξεις και επεμβάσεις, σήμερα στην Ουκρανία, χτες στη Συρία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στην Παλαιστίνη και αλλού καθιστά ακόμα πιο ευάλωτες τις γυναίκες και τα κορίτσια, που παίρνουν τον δρόμο της προσφυγιάς.

Στην χώρα μας, εξαιτίας της αντιλαϊκής διαχείρισης της πανδημίας από την κυβέρνηση η εργασιακή επισφάλεια των γυναικών οξύνθηκε, με την ανεργία να πλήττει περισσότερο αυτές, ενώ η τηλεργασία ενοποίησε τον χώρο του σπιτιού με τον χώρο της δουλειάς διαμορφώνοντας συνθήκες διαρκούς καταπίεσης. Οι εργαζόμενες μητέρες ή εγκυμονούσες δεν είχαν και δεν έχουν καμία προστασία απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία και τις απολύσεις. Οι άδειες και τα επιδόματα μητρότητας είναι συνεχώς υπό διαπραγμάτευση και αντικείμενο διεκδίκησης, όσες εργάζονται με ελαστικούς όρους είναι σε ακόμα δυσμενέστερη θέση.

Στην εταιρεία μας, οι συναδέλφισσες διεκδικούν, μαζί με το Σωματείο, την υπογραφή νέας Επ. ΣΣΕ, υπερασπιζόμενες τις θέσεις εργασίας με συγκροτημένα δικαιώματα και το αναφαίρετο δικαίωμα για όλους για ίσες αμοιβές για ίση εργασία.

Ωστόσο, η εταιρεία με την απόφαση, υπ’ αριθμό 4342/25.2.2022 του Διοικητικού Συμβουλίου επιλέγει να τις αντιμετωπίσει με όρους life style, κάνοντας διαλογή για να τις φωτογραφήσει στους χώρους εργασίας τους!

Η εταιρεία εάν θέλει να τιμήσει πραγματικά τις συναδέλφισσες οφείλει να σεβαστεί τα δικαιώματά τους, να αφουγκραστεί τα αιτήματα και τις ανάγκες τους και να μην τις τιμά με…. ιλουστρασιόν φωτογραφίες!

Με τέτοιους τρόπους δεν τιμάται η 8 του Μάρτη.

Οι συναδέλφισσες, πρωτοπόρες στους αγώνες, δεν πρέπει και δεν δέχονται να αντιμετωπίζονται από κανέναν, με σεξιστικά πρότυπα. Λένε κατηγορηματικά «όχι» σε κάθε τι, που τις απαξιώνει, θίγει την αξιοπρέπειά τους, τις υποτιμά και τις μετατρέπει σε…..καλλωπιστικά αντικείμενα.

Οι συναδέλφισσες, χωρίς καμία εξαίρεση, χωρίς διακρίσεις, είναι όλες περήφανες για την δουλειά τους, την προσφορά τους στην οικογένειά τους και στο κοινωνικό σύνολο και δεν έχουν ανάγκη από την επίδειξη των φωτογραφιών τους……

Και μαζί τους είναι περήφανοι και οι άνδρες συνάδελφοί τους!

Και όλοι μαζί τιμάμε αγωνιστικά την 8^η του Μάρτη!

                                                     Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

                                                                   Για τη  Διοίκηση

                                  Ο Πρόεδρος                                              Ο Γεν. Γραμματέας

                              Π. Κοντογιάννης                                                   Γ. Κολαϊτης