Ανακοινώσεις


Δελτία τύπου


Αλληλογραφία


Επικαιρότητα

Πέτρος Ψαρόγιαννης

Άρχισε να εργάζεται στους ΕΗΣ το 1941. Συμμετείχε αμέσως στο συνδικαλιστικό κίνημα και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Συνεταιρισμού. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της Ομοσπονδίας Ηλεκτρισμού και Επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας κατά το διάστημα 1947-1950. Από το 1951 μέχρι το 1967 διετέλεσε Πρόεδρος της Ενωσης Προσωπικού ΕΗΣ. Διετέλεσε σύμβουλος του Εργατικού Κέντρου Αθηνών. Απολύθηκε από την Εταιρία το 1947, λόγω της συμμετοχής του στην Εθνική Αντίσταση και γνώρισε τη φυλακή και την εξορία. Απολύθηκε για δεύτερη φορά από τη δικτατορία των Συνταματαρχών. Υπήρξε μέλος της συντονιστικής Επιτροπής των 115 συνδικαλιστικών οργανώσεων, με Πρόεδρο τον αξέχαστο Γιάννη Αλευρά.

1961 – Ο Π.Ψαρόγιαννης ομιλεί σε συνέλευση της ‘Ένωσης’, της οποίας υπήρξε Πρόεδρος απο το 1951 έως το 1967.

Απόσπασμα της Ομιλίας του Π.Ψαρόγιαννη στις 25.2.2000 στο ΣΕΦ

Θεωρώ αξιέπαινη κάθε προσπάθεια να συγκεντρωθούν και να ιστορηθούν, οι αγώνες των εργαζομένων στη δύσκολη περίοδο μετά τη λήξη του εμφύλιου πολέμου, και ιδίως στα πρώτα χρόνια, που κάθε κινητοποίηση των συνδικάτων που κατάφερναν να αναδείξουν συνεπή προοδευτικά στελέχη στις διοικήσεις τους, χτυπιότανε αλύπητα από την πανίσχυρη ασύδοτη εργοδοσία και τις αντεργατικές Κυβερνήσεις.

Η Ενωση Προσωπικού ΕΗΣ έχει μεγάλη ιστορία αγώνων από το 1920 που ιδρύθηκε, ήταν το βασικότερο σωματείο της Ομοσπονδίας Ηλεκτρισμού και επιχειρήσεων Κοινής Ωφέλειας, την οποία αποτελούσαν οι εξής πρωτοβάθμιες οργανώσεις: η Ενωση Προσωπικού ΕΗΣ, ΗΕΑΠ – ΗΕΜ – Τηλεφωνική Εταιρία, ΟΥΛΕΝ – Γκάζι και Υπεγγύων Προσόδων (μονοπώλια). Η Ενωση Προσωπικού ΕΗΣ ήταν το καλύτερο μέρος της ζωής μου, ακόμη με συγκινεί και με συναρπάζει, έζησα κοντά της 40 χρόνια, πίκρες βάσανα, χαρές, φυλακές, εξορίες, εκτελέσεις.

 

 

 

 

Ο Π.Ψαρόγιαννης ομιλεί στην εκδήλωση στο ΣΕΦ.

Μου έκανε την τιμή το Προσωπικό των ΕΗΣ να με εκλέξει Πρόεδρό του το 1951 στο ιστορικό αυτό σωματείο , με συνεργάτη και Γεν. Γραμματέα τον αξέχαστο Δημήτρη Γιαχνή μέχρι το 1957 που έγινε η μεγάλη των 26 ημερών απεργία, οπότε και απελύθη με απόφαση της στρατιωτικής διοίκησης. Από το 1957 και μέχρι το 1967 όταν η χούντα έκλεισε την Ενωση Προσωπικού ΕΗΣ, Γενικός Γραμματέας ανέλαβε ο αλησμόνητος Τάκης Τασούλης. 16 χρόνια συνεργασία με τους αξιόλογους αυτούς συναδέλφους που ελάμπρυναν το Σωματείο μας, οι μεγάλες επιτυχίες του Προσωπικού των ΕΗΣ είχαν την σφραγίδα και των δύο και δώσανε νέα πνοή στο κίνημα. Σαν Πρόεδρός τους τολμώ να πώ ότι ήταν διαμάντια συνδικαλιστικά, κατά την ζοφερή εκείνη περίοδο.

Η Ενωση Προσωπικού ΕΗΣ ήταν φυτώριο αγωνιστών, συνδικαλιστές, βουλευτές, δήμαρχοι, ξεπήδησαν από τα σπλάχνα της, λαμπρύνοντας το Σωματείο μας με την κοινωνική δράση και προσφορά τους. Δυστυχώς, αυτό το καταξιωμένο σωματείο το 1967 η χούντα του έβαλε λουκέτο, αφαιρώντας όλα τα υπάρχοντά του.

Ολη αυτή η κοινωνική προσφορά και δράση της Ενωσης από το 1920 έως το 1967 πληρώθηκε με βαρύ τίμημα. Στην κατοχή αλλά και μετέπειτα οι Γερμανοί κατακτητές, και οι συνεργαζόμενες με αυτούς παρακρατικές οργανώσεις, οργίασαν εις βάρος στελεχών της Ενωσης.

25.2.2000 Ο Πέτρος Ψαρόγιαννης παραλαμβάνει την τιμητική πλακέτα από τον Χ.Τρυφιάτη στο ΣΕΦ.

Πολλές εκτελέσεις, φυλακίσεις, εξορίες, στρατόπεδα συγκεντρώσεως (Αουσβιτς), απολύσεις. Και τα βάρβαρα αυτά μέτρα δεν έκαμψαν την φιλοπατρία και αγωνιστικότητα των εργαζομένων στους ΕΗΣ. Θα μου επιτρέψετε να μνημονεύσω τα ονόματα των αδικοχαμένων συναδέλφων. Μάγγος, Μάστορας, Μηλιός, Σαλπέας, Δεσύπρης και Κατσαφάδος. Τρείς συνάδελφοι που συνελήφθησαν στο εργοστάσιο και εστάλησαν σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως στη Γερμανία ήταν Παπαδόπουλος, Ζώνης, Παπαδάκος, ο πρώτος χάθηκε οι άλλοι δύο επέστρεψαν. Οι συλλήψεις των τριών συναδέλφων του εργοστασίου οφείλοντο δυστυχώς σε συνεργάτες της Ασφάλειας του χώρου μας.Επίσης χάσαμε και τρία παιδιά συναδέλφων τα οποία κρέμασαν οι Γερμανοί στο Χαρβάτι: Τσαπατσάρης αδελφός του Σταθμάρχη Τσαπατσάρη Απόστ., Ξυφτίλης γιός του Σταθμάρχη Ξυφτίλη και Φραγκούλης γιός του Σταθμάρχη Φραγκούλη. Δεν αναφέρω τις δεκάδες φυλακισμένων και εξόριστων.

Να τους θυμόμαστε και να τους τιμούμε.

Η Ενωση με την θαρραλέα και σώφρονα τακτική κατά τη διάρκεια της κατοχής κατόρθωσε να λύσει το πρόβλημα της επιβίωσης του προσωπικού. Επίσης η Ενωση φρόντισε για πολύ καιρό να προστατεύσει τις οικογένειες των αδικοχαμένων συναδέλφων, απαλύνοντας όσο ήταν δυνατό τον πόνο τους. Με συγκινεί η απόφαση του Σωματείου Συνταξιούχων και Εργαζομένων για την τιμή που έγινε στο Ψαρόγιαννη και Παπαδημητρίου, αναγνωρίζοντες την πολυετή συνδικαλιστική δράση τους και προσφορά στο προσωπικό των ΕΗΣ. Εύχομαι και το πιστεύω ότι η νέα γενιά των εργαζομένων, βοηθούμενοι και από δραστήριο σωματείο συνταξιούχων θα συνεχίσουν την ωραία και αξιόλογη ιστορία μας.

(25.5.2000 Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας)

Μοιραστείτε το!!!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.


Η Εφημερίδα μας



Πρόσφατα


Σεπτέμβριος 2022
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Πρωτοσέλιδα


Σχόλια


Social Media Auto Publish Powered By : XYZScripts.com